Goulson Dave

Herfstbalderen in de tuin

Hokusai: man in een gewaad van herfstbalderen

Vliegzwam SMO

 Foto: 29/10/2019


De vliegenzwam^[1] (Amanita muscaria) is een opvallende paddenstoel, die algemeen voorkomt in de lage landen. Het eten ervan kan leiden tot vergiftigingsverschijnselen, maar de ernst hiervan valt meestal mee.

Bib in SMO (deel)

Krauss: natuur en beheersing

“Net zoals religie zich heeft ontwikkeld tot een manier om over het ondenkbare na te denken en ermee te leven, zo hebben we ons nu bekeerd tot de tegenovergestelde praktijk, waaraan we niet minder zijn toegewijd: de praktijk van alles weten, en geloven dat kennis concreet is en altijd bereikt wordt via de vermogens van het intellect. Sins Descartes wordt aan kennis een vrijwel onvoorstelbaar gewicht toegekend. Maar uiteindelijk heeft kennis niet geleid tot het beheersen en bezit van de natuur die hij zich had voorgesteld, maar alleen tot de illusie van beheersing en bezit”. (Nicole Krauss, Donker Woud, p. 57).

Bloemen en mannen

“Ook besteedde ik veel aandacht aan de hortensia’s in onze serre, want mannen houden ervan een vrouw met bloemen bezig te zien. Ik zag mijn métier de femme als een kunst”. (74). 

Driessen, De Heilige. 

The Beautifuk Fantastic

Bella Brown is a quirky girl with a unique past who works in a library while trying to write a children’s book. She also hates plants, but as a condition of the lease on her house, she must maintain the garden. Her landlord becomes aware of her neglecting the garden and gives her one-month to fix the landscaping or face eviction. Along the way, she develops relationships with her curmudgeonly neighbour, his cook/housekeeper, and an inventor who frequents the library. 

"“Creating a garden starts as an interest and soon becomes a lifetime’s obsession. One that can be engaged in a moment’s notice, by simply stepping outside. A true gardener can create more happiness propagating life in one seed and seeing that single flower unfold, than the rich man could ever get from his perfect, rolling lawns.”

 

Kerkuil

Er zit een kerkuil in onze schouw.

Op de radio gehoord. Recent onderzoek. Waarom is een kerkuil wit? Voordeel aan zijn witte kleur: op het moment dat de maan schijnt (dan vangen ze meer muizen in vgl met de bruine uil). Waarom? Muizen worden verlamd door het pluimage dat het licht van de maan weerkaatst.

Verdelgers: nieuwe naam 'tuinapotheek'

Wohlleben: Bomen

Peter Wohlleben - Het verborgen leven van bomen - Tzum




"Het is een liefdevolle beschrijving van een voor de meesten van ons onbekende wereld. Een wereld die ons vreemd is geworden, omdat we nog maar weinig geduld hebben. En bomen in het algemeen blijken de tijd te hebben. Een paar honderd jaar is niets in een met rust gelaten bos. De houtbouw heeft ervoor gezorgd dat er in Europa eigenlijk geen echt oerbos meer is. Langzamerhand komen ook de wetenschappers erachter dat je de bomen maar beter hun gang kunt laten gaan. Het blijken probleemoplossers bij uitstek, waar we nog een hoop van kunnen leren."

Affie: Boek bij 200 jarige Beuk

Mos

Mosman



Mosman is het kunstzinnige repertoire van micro landschappen ontwikkeld door Joachim Sohie.

Met diverse mossoorten creëert Mosman kunstwerken die onze verbeelding weten te prikkelen.

Mosman baseert zich op een Japanse techniek genaamd Saikei, wat “aangeplant landschap” betekent.

Een mini moslandschap wordt geschept op een substraatmix, samen met rotsen, bonsaiboompje of varen.

De inheemse mossen & varens vormen bij Mosman een essentieel onderdeel van deze kunstvorm.

Dit maakt dat Mosman een uniek landschap weet na te bootsen, eigen aan onze lokale natuuromgeving. 

Eikenprocessierups

Eikenprocessierups - Wikipedia


De rups wordt in België en Nederland vooral gesignaleerd in zomereiken langs lanen in steden en dorpen, erfbeplantingen op campings en landgoederen in bosrijke omgevingen. In bossen wordt de rups ook waargenomen, maar in mindere mate waardoor de overlast er beperkter is. Dit komt omdat de rupsen liever in bomen zitten die veel zonlicht ontvangen.

De volwassen vlinders zijn zwervers die geen specifieke habitat hebben. 

PS
We hebben een Amerikaanse eik.

"De Europese eik (Quercus Robur), ook wel Engelse of zomereik genoemd is een gematigd hardthout die inheems voorkomt in de meeste delen van Europa.

De Amerikaanse eik (Quercus Alba) is eveneens een gematigd hardthout die vooral voorkomt in Noord-Oost Amerika.

Beiden hebben de eigenschap om honderden jaren oud te kunnen worden.

Het blad van een Amerikaanse eik is veel groter en de bladlodden zijn gepunt in plaats van rond.

De eikels van de Amerikaanse eik zijn korter, dikker en het kapje is ondiep."

Beide soorten hebben een vergelijkbare kleur hoewel Europese eiken meer de neiging hebben om wat donkerder te zijn dan hun Amerikaanse broer.

Europees is eerder warm gouden en honing kleur, Amerikaans wat lichter en rozige tinten."

Op de website vind ik de volgende redenering:
"Bij het kiezen van een vloer kan er rekening gehouden worden met volgende eigenschappen"

(Hoe we de natuur bekijken van een gebruikwaarde). 

Variatie

Europese planken zijn egaler, Amerikaanse hebben een grotere variatie van licht en donker tussen het midden en de buitenkant.

NerfEuropese heeft een golvend graan patroon, Amerikaans is een subtieler en rechter graan patroon.

Amerikaanse eik: 

 Europese eik: 

Monica Rotgans

De afgelopen maanden werd ik in gesprekken met collega's en het bezoek aan tentoonstellingen weer geconfronteerd met de enorme veranderingen op het gebied van de beeldende kunsten in Nederland. Concreter, met de ontworteling van het vak die hier radicaler is geweest dan in de ons omringende landen.
Hoe ambacht een vies woord werd, een associatie met braderieen kreeg en pas sinds een paar jaar weer langzaam aan waarde wint.
Hoe de behoefte aan praktische kennis nu toeneemt, hoe weer geweten wil worden om met je handen te werken, om materialen te kennen, de enorme rijkdom aan vakmanschap terug te krijgen die we zo achteloos weg hebben laten sijpelen.

De tekening hierboven maakte ik vorige maand buiten in Frankrijk, in de tuin van La Bagatelle in Melay. Een simpel houtskool op gestructureerd papier. Een oefening in kijken en nuancering. Zinnig om te doen want het haalt je uit je comfortzone. Het neemt ca. 2 uur geconcentreerd werken om de compositie te vinden en dit blad van 32 x 40 cm te vullen.
Het was weer terug naar de wortels van het vak, zoals ik dat leerde op de oude Rijksacademie. Tekenen om de verbinding tussen oog en hand te ontwikkelen, de basis voor het leren werken met andere materialen. Frustrerend toentertijd omdat je natuurlijk direct met het 'echte werk'  verder wilde, schilderen of beeldhouwen en niet zo het nut zag van dagenlang van 9 tot 21 uur te tekenen.
Nu kan ik alleen maar zeggen, ik ben blij dat ik het zo leerde.
En ook hoe herkenbaar en bepalend deze oeroude basis is bij twee meesters die dit jaar in Amsterdam te zien zijn/ waren, Maria Lassnig (links) en David Hockney.
De aanleiding om voor het eerst weer houtskool en papier mee te nemen op reis.

Eikenprocessierupsen

 Eikenprocessierupsen worden nachtvlinders.

Waarom zijn er deze zomer zo veel eikenprocessierupsen?

Dirk Draulans Knack)

 

De rupsen zijn dunne harige mormels die vooral opvallen door de met oranje wratjes gelardeerde donkere streep op hun lijf, én door het feit dat ze in grote hechte groepen kunnen voorkomen. Hun naam danken ze aan hun gewoonte om in kolonne - processie voor minder militair geïnspireerde geesten - over een eikenstam te paraderen op zoek naar geschikte plaatsen voor hun voeding. Ze eten meestal 's nachts.

Overdag rusten ze hoog in hun eikenboom, dicht op elkaar gepakt in nesten van vervellingshuidjes, uitwerpselen en afgevallen brandharen. Klinkt cosy! De rupsen vervellen een keer of zes voor ze volgroeid zijn. Pas vanaf een bepaalde lengte ontwikkelen ze brandhaartjes met weerhaakjes die ze ter verdediging zelfs naar een aanvaller kunnen afschieten.

De haartjes kunnen lang nadat de rups vlinder geworden is, aanwezig blijven in haar leefomgeving. Ze kunnen op de grond vallen of meegenomen worden door de wind. Ze zijn irritant en lokken jeuk en uitslag uit bij mensen die ermee in contact komen. Er is weinig aan te doen.

Alomtegenwoordig

De eikenprocessierups is een warmteminnende soort uit Zuid-Europa. Sinds een jaar of twintig is ze alomtegenwoordig in onze regionen - ze profiteert ongetwijfeld van de klimaatopwarming. Warme en droge periodes zijn alles wat ze nodig heeft om te floreren. En eiken natuurlijk, want eikenbladeren vormen haar enige voeding.

Wetenschappers hebben onlangs enkele eigenaardigheden ontdekt, die maken dat eikenprocessierupsen extra succesvol kunnen worden. Doorgaans overwintert de soort als eitjes hoog in de bomen, waar de vlinder ze na paring in het najaar gelegd heeft. De rupsen sluipen uit op min of meer hetzelfde moment als de eikenbladeren ontluiken. Zo kunnen ze meteen beginnen eten.

Voor ze vlinder worden kruipen rupsen in de grond aan de voet van een eikenboom, waar ze verpoppen. Men heeft echter ontdekt dat poppen één of meerdere jaren in de grond kunnen blijven zitten. Zo zou de populatie zich kunnen aanpassen aan specifieke weers- en andere omstandigheden. Die ondergrondse reservepopulatie maakt het extra moeilijk om efficiënt tegen de soort op te treden.

Verdelging

Verdelging met insecticiden heeft uitsluitend zin in de eerste fasen van het rupsenbestaan. Eens de brandharen er zijn, zijn de rupsen er veel minder gevoelig voor. De enige oplossing is dan het uitbranden of op andere manieren verwijderen van de nesten in de bomen. Een omslachtig en dus duur werk.

    Het valt te vrezen dat we met de eikenprocessierups moeten leren leven.

Gelukkig hebben de rupsen natuurlijke vijanden, parasieten en andere. Koolmezen kunnen zelfs de diertjes met brandharen aan. Ze schudden er eerst eens goed mee, zodat de rupsen het grootste deel van hun haren afgeschoten hebben voor de mezen ze opslokken. De haartjes lijken de vogels niet te deren. Ook de kauwen waar N-VA-burgemeester Theo Francken van Lubbeek vanaf wil omdat ze hem overlast bezorgen, staan erom bekend dat ze graag en soms massaal eikenprocessierupsen eten. Maar de soort uitroeien gaan ze niet doen - zo zit de natuur niet in elkaar.

Het valt dus te vrezen dat we met de eikenprocessierups moeten leren leven, en dat we niet veel anders kunnen doen dan proberen de populaties op plekken waar veel mensen zijn onder controle te houden. De natuur werkt helaas niet altijd mee.

Rölling: huis & tuin schilder

M.R. - Het universum van kunstschilder Matthijs Röling.

https://tvblik.nl/close-up/m-r-het-universum-van-kunstschilder-matthijs-roling

Close Up


Matthijs Röling is een van onze bekendste figuratieve kunstenaars. Het landgoed dat hij in het noorden van het land bewoont, transformeerde hij de afgelopen decennia tot een geheel eigen universum. Terwijl op de tuinen van zijn landgoed de lente overgaat in de zomer, en het vervolgens herfst en dan winter wordt, blikt Matthijs Röling terug op een lange, artistieke carrière. 

Alles kan wachten

Romke Van de Kaa,


 Voor luie mensen is de herfst de mooiste tijd in de tuin.
Het werk neemt af. Onkruid groeit minder hard dan in de zomer en ook het gras doet het langzaamaan, zodat u de wekelijkse maaibeurt af en toe kunt overslaan. Het warme licht van de laagstaande zon flatteert de planten en op een mooie dag kunnen we van de tuin genieten zonder steeds werk te zien dat hoognodig gedaan moet worden.

In dit boek biedt Romke van de Kaa verfrissende relativering voor tuinliefhebbers. Tuinieren, vindt hij, hoort een genoegen te zijn en geen vermoeiende strijd. Want hoewel de tuinbladen ons allerlei klussen voorhouden die juist ’s winters geklaard kunnen worden, is het nergens voor nodig om hartje winter met verkleumde vingers de hosta’s te scheuren, hoe nuttig dat ook moge zijn. Alles kan wachten.

Tuinman Hovenier Takkenwerk

“Na twee jaar biologie en twee jaar filosofie, is mijn broer een paar jaar geleden tuinman geworden. Mijn moeder vindt dat hij ‘hovenier’ moet zeggen, maar mijn broer vindt dat inzin. Na drie jaar had hij samen met een vriend een eigen bedrijf opgericht: ‘Jim en Johan, voor al uw tuin- en takkenwerk’. Jim had zich gespecialiseerd in het aanleggen van vijvers.” (35)

Evelien Vos, Niemand keek Omhoog. 

 PS

'Takkenwerk boomverzorging' is de Naam van het Jaar: 'Een hele mooie erkenning' | RTLZ


Uit een lijst van 35 merk- en bedrijfsnamen is 'Takkenwerk boomverzorging' verkozen tot Namespotting Naam van het Jaar 2018. Het bedrijf liet inzendingen als 'The Iron Lady Strijkservice' en 'Airkoe stalventilatie' achter zich.  

 

Jan Wolkers: Amstelglorie

De werkplekken van Jan Wolkers in Amsterdam | Literair Nederland



25 oktober 2017
De werkplekken van Jan Wolkers in Amsterdam


Bent Van Looy, de frontman van Daspop en fan van Jan Wolkers​ (26 oktober 1925 – 19 oktober 2007) trok tien jaar na de dood van Wolkers naar Amsterdam waar de schrijver en kunstenaar zijn creatief hoogtepunt beleefde. Hij bezocht het atelier in Amsterdam en het tuinhuisje op Amstelglorie waar Wolkers tuinierde en werkte. 

Bonen

 27.5.19

"De bonen moeten de klokken kunnen horen luiden. Dat wil zeggen dat ze niet te diep moeten." 

(Wolkers, Amstelglorie, p. 48).

Eva Meijer

Voorwaarts, Eva Meijer

In 1923 verlaat een groep anarchisten Parijs om nabij Luynes een commune genaamd De groene weg op te richten. Hun doel is om in harmonie met de aarde te leven, iets dat ze hopen te bereiken door middel van nudisme, veganisme en gelijkheid tussen man en vrouw.
Bijna honderd jaar later leest student politieke filosofie Sam een oude uitgave van het dagboek van Sophie Kaïzowski, een van de leden van De groene weg. Sam raakt betoverd door Sophies verhalen, over het leven op de boerderij, haar liefde voor Clémence, de vrouw van oprichter Louis, Victors ritmische gymnastiek, hun politieke strijd en de vele discussies die ze hebben over de juiste manier van leven. Ze overtuigt haar eigen geliefde en haar beste vrienden om de stad te verlaten en zelfvoorzienend te gaan leven. In het noorden van het land krijgen ze te maken met spirituele gelukszoekers, geldminnende makelaars, de grenzen van de open liefde en de beklemming van afzondering. Hun dromen lijken niet bestand tegen de dwang van onze maatschappij en één voor één verlaten ze het huis. Of kan het toch anders? Voorwaarts is een roman over liefde en vrijheid, en de strijd voor wat de moeite waard is. 

Mizee: Dood op de Moestuin

"Thijs en Judith zijn amper getrouwd wanneer Thijs een hartaanval krijgt. Op de dag dat hij thuiskomt uit het ziekenhuis slaan de buren aan het verbouwen. Schoonzus Cora en zwager Ab besluiten dat een pan soep niet afdoende is: er dient stevig uitgerust te worden. Daartoe wordt een
boswachterswoning gehuurd op een landgoed, voor de hele zomer maar liefst, met zijn vieren. Echter: nergens op aarde is het écht rustig, en eenmaal op het landgoed aangekomen blijkt daar een verbeten strijd gaande, ogenschijnlijk over een boom. Een strijd die op bloedstollende en evenzeer dolkomische wijze uit de hand loopt."

Enkele citaten:

“Al spoedig ontdekte ik dat Govert om de andere zin ‘maakt niet uit’ zei en ‘dat moet iedereen zelf weten’ en toch intussen zeer strikte ideeën had over tuinieren. Er was eigenlijk maar één goede manier en dat was de zijne. Hij slaakte zo’n loeiende kreet toen hij zag hoe ik mijn slabonen had geplant, dat ik vooroverviel van schrik”.

“En dan leg je de lat neer” (73).


“De courgetteplanten die ik van hem had gekregen leken wel bezeten. De dikke stengels zochten zich een weg over de grond, tot aan de sloot toe, vertakten zich ... “ (100).


“'Dat mosterdzaad? Dat is nog een plán, hè, dat is nog een plán.' 'Een mens met een plan is een mens met een toekomst” (102).


Nooit proberen te begrijpen! Zien en constateren, dat is mooi genoeg. Begrip wordt zwaar overschat.” (104).


Ze zeggen: “Neem een andere tuin.” Maar deze tuin, dit is mijn kind. Het is mijn verleden en mijn toekomst. Mijn ouders werkten hier, ik werk er nu in, deze tuin…”

“Deze tuin is uw zuster,’ citeerde ik. ‘Achterberg’.


“Kenny doet daar natuurlijk niks aan. Die heeft het steeds over permacultuur, waarmee hij bedoelt dat hij niks doet. (108).

Vuurwantsen

Vuurwants in SMO

Uit Het Nieuwsblad:

Wie tuiniert, kan er niet naast kijken: het wemelt van de rode insecten met een opvallende zwarte tekening. Vuurwantsen heten ze, en ze vormen momenteel een plaag. Schadelijk zijn de beestjes niet, maar ze kunnen wel stinken.

Dit jaar zijn de insecten er vroeg bij. Gewoonlijk beginnen ze hun opmars pas aan het einde van de zomer, waarna ze zich terugtrekken om aan hun winterslaap te beginnen. Volgens Natuurpunt zijn vuurwantsen volstrekt onschadelijk. Ze zuigen het sap uit af­gevallen bladeren of vruchten van bomen, voornamelijk lindebomen, en blijven buitenshuis. Ze vangen wordt afgeraden. Ze hebben een steeksnuit waarmee ze kunnen prikken. En om zich te beschermen, verspreiden ze een stinkende stof.

Klimmt: Bos

Gustave Klimmt, Beech Grove (1902)

Meijer: Voorwaarts

Eva Meijer schreef in haar nieuwe roman Voorwaarts over een groep idealisten in een woongroep, die buiten de bestaande orde willen treden, maar toch niet ontkomen aan menselijke gewoonten.Voor hun comfort moeten ze érgens van leven. Dat lijkt even het ‘troostcentrum’ te worden dat bewoonster Eline opzet: rijke randstedelingen volgen cursussen op de boerderij om zichzelf te vinden in de natuur. Thomas de Veen wijst er in zijn recensie op dat het Meijer is gelukt om op subtiele wijze te laten zien hoe het persoonlijke in zo’n commune ook politiek wordt.

Wortels

Ive De Smet

Paarse peekes

13 april 2019

 

Call me old fashioned, maar een wortel is oranje, punt. De paarse en witte variant die tegenwoordig eens zo duur te koop is, is modieuze hipster-nieuwerwetsigheid. Mijn gedacht.

Helaas, wij dwalen. Als op oude schilderijen wortels worden afgebeeld, zijn die zelden oranje. Meestal paars of wit of geel of groenachtig. De wortel is pas relatief recent iconisch oranje.

Oude witte wortel

Dat is twee keer interessant. Zowel kunsthistorisch als plantkundig zit daar stof tot nadenken in. Ive De Smet en David Vergauwen hebben elkaar daarin gevonden: Ive is plantenbioloog, David is kunsthistoricus. Samen doen zij onderzoek naar historische groenten.

Daarvoor hebben ze uw hulp nodig. Spot the carrot is hun crowd scienceproject waarbij zij aan het publiek - dat zijn u en ik - vragen om bij een museumbezoek extra te letten op afbeeldingen van groenten en fruit op oude schilderijen.

Maak er een foto van en stuur die door naar ArtGeneticsDavidIve@gmail.com. (Hier staat meer uitleg.) Eeuwige dankbaarheid.

Als u er meer over wil weten, kan u naar de cursussen die David en Ive daarover houden bij Amarant, of u kan zaterdag naar Interne Keuken luisteren. Ive De Smet zit aan de keukentafel.

Peeters: De Ommelanden

Elvis Peeters, De Ommelanden.

In De Ommelanden probeert men in de stad de perfecte tomaat te kweken met behulp van hydro- en potgrondcultuur, de juiste temperatuur en nabootsing van dag en nacht. In de buitengebieden wordt een zaadje in de grond gestoken, en voor de rest hangt het van zon en water af. Het lijkt soms alsof er in jullie boek een beetje wordt gegniffeld met de cultuur die in de stad heerst.

Nicole Van Bael: Ik spreek me daar niet over uit. Maar ik kan het weleens raar vinden als men wel de Latijnse naam van een heel specifieke aardappelsoort kent maar niet weet hoe je pootgoed in de grond moet steken. Daar zit voor mij de kloof: het wegdeemsteren van de basiskennis over hoe voedsel wordt gekweekt.

Peeters: Ik ben de zoon van een witloofkweker, ik weet dus dat witloof op hydrocultuur een groen randje heeft, terwijl er aan witloof uit volle grond een geel randje zit. Het is gewoon niet hetzelfde. Maar we vellen er geen waardeoordeel over.

Van Bael: Neem nu Marie. Zij is de zus van de fotografe en woont in een woontoren in de stad. Op een gegeven moment krijgt ze de behoefte om groenten te gaan kweken in een van de daktuintjes. Het is een bezigheid voor haar, zoals je zou gaan balletdansen of Portugees leren. In de ommelanden is er geen keuze. Als je daar geen groenten kweekt, heb je geen eten. Dat is het verschil.

(Knack)

Gaasbeek

Park en museumtuin - Kasteel van Gaasbeek - meest romantisch kasteel van Vlaanderen

Museumtuin

De Museumtuin biedt een indrukwekkend overzicht van traditionele en vaak uiterst zeldzame fruit- en groentesoorten, gekoppeld aan diverse ingenieuze snoeivormen, het zogenaamde leifruit). De tuin omvat ook de vroegbarokke, ommuurde ‘Franse’ tuin met zijn dubbele trap en panoramisch uitzicht op het kasteel. 

Zeg het met groente

Zeg het met groente


Er dient nu eens en voorgoed een punt geplaatst
achter die wufte bloemenromantiek.
Te veel gewassen worden verwaarloosd
om niet te zeggen uitgeroeid
en er groeit verdomd nog wat anders op aarde
dan tulpen, rozen en margrieten.

Neem bijvoorbeeld het onzinnig gebruik
de bruid, die toch geen maagd meer is,
een duur boeketje in de handen te drukken
en op de feesttafel overal ruikertjes.

Voortaan drage de bruid een harde asperge
en op de dis nog enkel spinazie
en de heren hoogstens een sjalot in het knoopsgat.

Vind je het ook zo zielig
de wereldkampioen op zijn schavotje
na het spelen van zijn volkslied te zien zwaaien
met een levensgevaarlijke bloementuil?
Dat men die kerels nu eens bedacht
met een flinke bos prei of selder.
Groentesoep bevat meer vitamines dan je denkt.
Of zien ze er met al hun doping
nog niet bleek genoeg uit misschien?

Ook de bloemenzaken moeten gesloten worden
en alle variëteiten van de roos verdelgd.
In de tuintjes kweekt men alleen nog
echte brandnetels en wilde grassoorten.
Vooral de kultuur van de blauwe distel
dient door het verlenen van staatstoelagen
bij alle lagen der bevolking aangemoedigd.

En loopt er hier of daar in een dorp
nog een dichterlijk man rond,
voor wie de lente geen lente is zonder zaaien,
hij kan steeds bij de overheid terecht.

Die zal hem met een glimlach het nodige verstrekken:
een plastic zakje vol met plastic zaadjes.


Paul Snoek. 1933 - 1981
Uit: Gedichten, Manteau, Brussel 1971
Bron: Poëzie is een daad van bevestiging samengesteld door
Eddy van Vliet en Cees Buddingh'. Elsevier 1978

Man brengt bloemen...

 

 

 

 

Identificatie

Titel(s)

Man brengt planten mee voor zijn vrouw
C'est demain la fête de sa femme (titel op object)
Goede burgers (serietitel)
Les bons bourgeois (serietitel op object)

Objecttype

• spotprent

Serienummer

4/82

Objectnummer

RP-P-2001-147

Catalogusreferentie

• IFF après 1800 201
• Delteil (Daumier) 1480-2(2)

Opschriften / Merken

• annotatie, recto, handgeschreven: ‘Modelé 12 Mai 1846 E. Bouvenne’
• verzamelaarsmerk, verso, gestempeld: Lugt 2228a
• verzamelaarsmerk, verso, gestempeld: Lugt 2760

Omschrijving

De man heeft potten met planten en bloemen gekocht voor de verjaardag van zijn vrouw.

Vervaardiging

Vervaardiger

• prentmaker: Honoré Daumier (vermeld op object)
• drukker: Aubert & Cie. (vermeld op object)
• uitgever: Aubert & Cie. (vermeld op object)
• inkleurder: Edouard Bouvenne (toegeschreven aan)

Plaats vervaardiging

Parijs

Hannes Garden of Delight

Garden of Delight - Nick Hannes

 

 

Nick Hannes (°1974, Antwerpen) studeerde fotografie aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten (KASK) in Gent. De laatste jaren legt hij zich volledig toe op zijn persoonlijk artistieke praktijk. Zijn werk is documentair en maatschappijkritisch, en heeft een sterk sociaal-politieke inslag. Gebruikmakend van humor, ironie en visuele metaforen richt hij zich op de problematische relatie van de mens met zijn omgeving.

Garden of Delight is een project over entertainment, consumentisme en marktgedreven urbanisatie in Dubai. De reeks schetst Dubai als de ultieme speeltuin van globalisering en kapitalisme, en roept vragen op omtrent authenticiteit en duurzaamheid. Succesverhaal of grootheidswaanzin? Dubai's snelle transformatie van een stoffig vissersdorp in de jaren 60 tot de hypermoderne metropolis vandaag, fascineert vriend en vijand. Dubai is het typevoorbeeld van een ongebreidelde urbanisatie die niet organisch verloopt, maar het resultaat is van markt-gerelateerde mechanismen, prestigedrang en doorgedreven consumentisme. Ook al komt de hele wereld naar Dubai, de etnische mix levert geen multiculturele maatschappij op.

Garden of Delight won de Magnum Photography Award in 2017 en de Zeiss Photography Award in 2018.

Rooftop Garden

Rooftop Garden is the first comprehensive look at green rooftops around the world and is indispensable for designers, landscape architects, and anybody interested in gardens and leisure spaces. As cities continue to grow, making large expanses of street level real estate less readily available, many creative contemporary designers see rooftop green spaces as a unique solution for urban leisure and rejuvenation. Elevated green roofs eliminate city and traffic noise, provide better air quality, and allow for amazing panoramic views of the city. The large scale projects in Rooftop Garden span the globe and have a variety of functions, from luxury restaurants and hotels to business meeting rooms. Design considerations include the weight of materials, site dimensions, materials, climate, seasonality of foliage, irrigation systems, insulation, day and night lighting conditions, and the colors of the plants from above during every season. Beautifully photographed and immediately engaging, featured spaces include a rooftop swimming pool that appears to drop abruptly off the side of a Singapore skyscraper hotel and the New York Museum of Modern Art’s “American style zen roof garden” made out of recycled materials. Fully illustrated with over 500 color photos, vertical scale diagrams, and floor plans.

Droomtuinen

Voor Droomtuinen bezocht Claire Takacs over de hele wereld de 68 tuinen die zij het mooist vindt. Deze fotografeerde ze in het beste seizoen op hun hoogtepunt. Het boek is een persoonlijke reis, waarin Takacs beschrijft waar de ontwerpers hun inspiratie vandaan haalden, de achterliggende ideeën en hoe de tuinen tot stand zijn gekomen. De selectie van tuinen is heel divers. Er worden klassiek aangelegde tuinen belicht, zoals het prachtige Bryan's Ground in Herefordshire (in Edwardiaanse stijl), en de Kenrokuen, een van de meest exclusieve publieke tuinen in Japan. Maar ook experimentele tuinen komen uitgebreid aan bod, zoals Hermannshof in Duitsland. Andere iconische tuinen die worden beschreven zijn: Dyffryn Fernant (Wales), Cloudehill (Australië), Skylands, Martha Stewart's prive landgoed (Verenigde Staten), de naturalistische Franse tuin Le Jardin Plume (Normandië), en natuurlijk de tuinen van Piet Oudolf (Nederland). Bekende landschapsarchitecten als Brandon Tyson, Paul Bangay en Fernando Martos laten ook hun tuinen zien.

The Gardener says

The Gardener Says invites readers to a festive garden party where guests ranging from Gertrude Jekyll and Henry David Thoreau, to Michelle Obama and Michael Pollan share their insights and words of inspiration. Ranging from the humorous to the poignant, these quotes from gardeners, poets, philosophers, and landscape designers highlight both the joys and challenges of gardening—the exhaustion at the end of a long day's work, the satisfaction of seeing a flower blossom, the peace and happiness of time spent in quiet contemplation. A delightful hobby, a potent tool for ecological and social transformation, and a crucial reminder of our place in nature, gardening is, in the words of Mirabel Osler, the one occupation where "if you were to creep up behind someone at their work, you would find them smiling."

De Nieuwe Tuin

denieuwetuin


De nieuwe tuin is een kleinschalige en eigenzinnige kwekerij waar we op intensieve wijze
werken aan de selectie en de vermeerdering van buitengewone planten voor een nieuwe
eetbare tuin. 

Stief Desmet: natuur & cultuur

https://klara.be/pompidou-woensdag-20-februari-2019

Stief Desmet toont nieuw werk bij Be-Part in Waregem. In zijn schilderijen, zeefdrukken en sculpturen clashen natuur en cultuur. Daarvoor put hij rijkelijk uit het collectieve geheugen, met glimpen van banale voortuinsculpturen, vanitasschilderijen en jachttaferelen. De tentoonstelling wordt vergezeld van een boek met foto's van Tom Callemin, uitgegeven bij Art Paper Editions. 


BEPARTLIVE : expo Waregem : STIEF DESMET

http://www.bepartlive.org/s-372---STIEF-DESMET#


De tentoonstelling Paradise, Prototypes & Other Deconstructions toont nieuw werk van kunstenaar Stief DeSmet (°1973, Deinze). DeSmet richt zich in zijn oeuvre op de breuklijn tussen natuur en cultuur. Als vertrekpunt recupereert de kunstenaar dikwijls iconische beelden uit ons collectief geheugen, zoals de typische Vlaamse voortuinsculpturen, vanitasschilderijen en jachttaferelen van oude meesters. Deze combineert hij met zowel botanische elementen die hij in zijn nabije omgeving aantreft als met industrieel gefabriceerde bouwmaterialen. Vervolgens herschikt hij deze onder de vorm van schilderijen, zeefdrukken, bronzen en betonnen sculpturen of performances.

Voor deze tentoonstelling koppelt hij zijn suggestieve, persoonlijke beeldtaal aan de rationaliteit van diverse bouwelementen, die hij zo als het ware van een poëtische lading voorziet en waarbij hij de toeschouwer met een gevoel van Unheimlichkeit confronteert. Aldus verbindt hij zijn oeuvre met de dwingende architectuur van Be-Part.

Aan de tentoonstelling wordt een publicatie gekoppeld met fotografie door Tom Callemin. Deze publicatie zal worden uitgegeven door Art Paper Editions en zal ook een tekst omvatten van Christophe Vekeman.

Opening zaterdag 23 februari om 17u.

-    Verwelkoming en voorstelling publicatie door Patrick Ronse, coördinator Be-Part
-    Literair optreden door Christophe Vekeman
-    Officiële opening door Pietro Iacopucci, schepen van de Stad Waregem 

Groundfridge

http://groundfridge.com/

The Groundfridge is an autonomously operating and actively cooled cellar: an innovative version of the traditional root cellar for today’s sustainable companies and cosmopolitans with their own vegetable garden and who lead modern, self-providing lives. The Groundfridge uses the insulating capacity of the ground and the cooler night air temperatures. This allows the temperature within the Groundfridge to remain steady and cool throughout the entire year – the perfect temperature to store, for example, fruits, vegetables, wine and cheese. 

Iglo

Garden Igloo | Garden Igloo - Stylish Conservatory, Greenhouse, Hot Tub Cover, Gazebo

Checken

https://www.test-aankoop.be/klagen/publieke-klachten/publieke-klacht?referenceid=CPTBE00142327-28

Op 23 november 2016 kochten wij een garden iglo in de Makro Sint Pieters Leeuw. Op de doos staat dat de iglo wind- en sneeuwbestendig is.In de nacht van 24 op 25 februari waren er ‘s nachts rukwinden geweest en als ik ’s morgens opstond, was er schade aan de iglo. Er waren enkele stokken gebroken. Wisselstukken besteld. 20 april 2017 heb ik verschillende scheuren in de cover vastgesteld. Deze iglo is absoluut niet geschikt voor het Belgische weer. Ondanks de reclame op internet, de veel belovende woorden op de doos en de harde overtuiging door de verkoper is de iglo is niet wind of sneeuwdicht en zeker niet beschikt om hem buiten te laten staan. Na 5 maand heeft de iglo het beste van zichzelf gehad.De cover kost 162 euro. Ik ben niet van plan dit bedrag er voor te geven.Ik wens een onderzoek te starten naar de duurzaamheid van de iglo en wens een cover onder garantie aangezien het product niet nakomt wat het beloofd. 

Boer & Blog: stalmest

Beste,

Er zijn geen zekerheden meer. 

Eén van de dingen die ik interessant vond aan het houden van een moestuin, is dingen leren die niet uit boeken kwamen maar van mijn vader en een boer-uit-de-streek die ons met raad en daad ondersteunde. Terwijl ik bezig was in de moestuin, zat hij vaak stilzwijgend te kijken. Ergens voelde ik een zekere minachting. Met mondjesmaat gaf hij me echter raad in ruil voor een pintje. Ik noteerde die adviezen in een schriftje.

Het eerste wat die boer deed was ons stalmest bezorgen.

Vele jaren later is die boer vervangen door een blog, o.a. ben ik geabonneerd op: 'Blog Natuurlijke Moestuin. Tuinieren met de natuur mee, niet tegen de natuur in!. En vandaag stelt een abonnee de volgende vraag:


Wij kunnen elk jaar stalmest kopen via de volkstuinvereniging. Na uw informatie over meststoffen vermoed ik dat ook het aanbrengen van stalmest op de tuin geen goed idee is, klopt dat?
Het snelle antwoord is ja. Het aanbrengen van stalmest op de tuin vind ik geen goed idee. Er zijn verschillende redenen waarom ik dit niet adviseer:

1. Uitspoeling van voedingsstoffen
2. Afdoden van bodemleven
3. Schadelijk voor planten

 Lees verder.

Mandela Moestuin

Het vierkantemetertuintje van Nelson Mandela - MO*

“In zijn autobiografie beschrijft Mandela de voldoening van zaaien, verzorgen en oogsten: in de gevangenis was de tuin een van de weinige zaken waarover je zelf de controle had”, schrijft ze nog. Wanneer het regime Mandela in 1982 uit Robbeneiland verhuist naar de luxueuzere maar eenzamere Pollsmoor-gevangenis, een paar kilometer buiten Kaapstad, krijgt hij opengesneden olievaten om er zijn groenten in te telen. “Hij liet de bewaarders delen in de overvloedige oogst van tomaten, aubergines, broccoli, uien, bonen, wortels, spinazie, sla en aardbeien, en bevoorraadde de gevangeniskeuken om een zondagsmaal met verse groenten te maken.”

Is mijn vierkantemetertuintje een teken aan de wand? Zoals Ineke schrijft “een van de weinige zaken waarover je zelf de controle hebt”. Een beheersbaar projectje in tijden waar het grote geheel ook mij ontsnapt?

Ach, het is een manier om een doening te hebben samen met de kinderen, iets waar Mandela helaas nooit van mocht proeven. Zijn kinderen kreeg hij in Robbeneiland amper te zien.  "