Het lijkt alsof Linda in het paradijs is beland in het dorp Unterleuten. Maar de plattelands-idylle wordt wreed verstoord wanneer een investeringsmaatschappij besluit er een windmolenpark te gaan bouwen. Twee dorpsgenoten, een belegger en een boer, zijn bereid grond te verkopen voor een paar miljoen euro, maar dat grondgebied is nét te klein. Als Linda ook verkoopt is er wel genoeg plek. In gedachten ziet ze haar droom in vervulling gaan: eigenaar van een manege worden. Ze probeert het onderste uit de kan te halen. Dan is er nog een doorgewinterde herrieschopper, die alles op alles zet om het windmolenpark tegen te houden. Oude geschillen steken de kop op in het dorp – hoeveel intriges kunnen de bewoners aan? Juli Zeh ontleedt de personages meesterlijk en met subtiele humor en laat hun ware gezichten zien. Ons soort mensen is een bestseller in Duitsland.
“Diep vanbinnen huldigde Gerhard de opvatting dat zijn
gebrek aan succes niet zijn eigen schuld was, maar die van het gecorrumpeerde universitaire
systeem. Hij verhuisde met Jule naar het platteland.”(501).
Moestuin:
“Frederik kom in de stad bijkomen van het platteland en op
het platteland van de stad. Luxe betekende voor hem niet in een van die
werelden alles te bereiken, maar om tussen die verschillende werelden te kunnen
afwisselen.” (258).
Over de ruileconomie.
Mensen in Berlijn, “konden niet geloven dat er in Duitsland
mensen waren voor wie een moestuin
geen hobby was” (231)
“Als ze dan ook nog beweerde dat haar buren zelf helemaal
niet als arm zou betitelen, dat ze, integendeel, tevredener leken dan menig
bewoner van Penzlauer Berg, dat ze de avonden niet bierdrinkend voor de televisie
doorbrachten maar tuinierend, hun buren helpend of nieuwtjes uitwisselend over
de schutting, omdat er de ruileconomie hun voortdurend bezig hield, fronsten de
vrienden wantrouwend” (231).
Fencebook profielen
“Hij maait elke dag”
‘Zo snel groet het gras toch helemaal niet?’
‘Hij maait voor zijn ontspanning. Urenlang’
(244)
Bos
De houtoogst had iets oneerlijks. Hij doodde wezens die
ouder waren dan hijzelf. Als hij een strook bos liet kappen en de met stammen
beladen ... (511)
Over het bos
“Heel anders dan in de mensenwereld had hier alles een doel.
Wat liefde verschaft onderdak of voedsel aan een ander. (..). In het bos
heerste een verlaten doelmatigheid… (512)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.