Marjolein De Vos
plant bollen: “Maar het is oubollig over je tuin te zitten meieren en
die zo enorm het leven zelf te vinden. Het leven zelf speelt zich heel ergens
anders af; in nachtelijke debatten tussen presidentskandidaten, in demonstraties
te Athene, in oekazes van het Internationaal Monetair Fonds, in den Haag, waar
ze over onze centjes praten. Aan de horizon, waar een kolencentrale dreigend de
voltooiing nadert. Niet in je hoofd en je tuin”.
De Vos eindigt: “Enfin, de bollen zitter erin. Het is
herfst, de wereld verandert. Zoals altijd. En dat is ook hoopvol” (Uit: De tijd glipt overal doorheen. NRC
26.10.2012).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.