Hoe Schout-bij-nacht het Slaapkamergeluk vond.
De wonderbaarlijke lotgevallen van ons uitverkoren plantencollectief voor Bingerden.
De moed zakte hem in de schoenen, zelfs met het Duizendblad van Achilles erin, was de Bijvoet in de schoenen niet bij machte om hem de Kaukasus te doen vergeten. De Schout-bij-nacht sjokte met Stokroos in de hand en helaas Valse Hennep in de mond met het Schildblad voor zijn edele delen naar het Oosten om het Chinees Vingerhoedskruid te nuttigen. Alles was hij kwijt, de strijd in de Kaukasus was beslecht, naakt trok hij door het bestaan. Hij dacht aan de Driebladige Braakwortelspirea, aan Sneeuwpapaver, aan Valse Hennep, aan gewoonVingerhoedskruid en aan een kopje Wolfsmelk om de troosteloosheid te beëindigen. Hij had een Gebroken Hart. Naast de bittere strijd had hij zich een Engelwortelgevoeld bij de Zeeuwse Knoopjes van zijn Blauwe Ster. Achter de Karwijselie enJapanse Munt had hij haar bemind. De Scheerling was geworpen. Bellenplanten,Prachtkaarsen, Purperklokjes luidden om het hardst. Ondanks de Duizendknopen, waar Bevernel en Pimpernel aan hingen, was hij even gelukkig. Maar helaas,Vlambloemen en Zaagbladen hadden zijn lief een kopje kleiner gemaakt en deDraaivruchten hadden zijn Koperknoopjes losgedraaid zodat zijn uniform als eenMaskerbloem van hem afviel. Zijn Ooievaarsbek viel open, zijn Ruiten waren ingeslagen. Het bestaan was ineens IJzerhard. Even had hij getwijfeld of hij naar deKaapse Fuchsia of naar het Japans Siergras zou gaan, maar Chinese Netel was dichterbij. Eigenlijk maakte het hem niet uit. Hij wilde geen Munt meer slaan uit zijn leven, hij wilde geen Scheefblad meer rijden, hij wilde de wereld niet opzadelen metValse Indigolupine of Schijnhortensia.
Hij wilde dood.
Juist op dat moment verscheen van achter de Kornoelje een Zonnehoed metPluimspirea er op. Boven de hoed torende het Mammoetblad als een elegante paraplu. De Fijnstralen erachter zorgden voor een verpletterende krans van licht rond jawel Vlijtig Liesje als in een impressionistisch schilderij. Schout-bij-nacht trok aan zijn Geitenbaard, krabde achter zijn Mansoor en voelde zijn Gebroken Hart helen.
Om een lang verhaal kort te maken: Vlijtig Liesje deed haar naam eer aan. HetTrompetkruid schalde.
En in een bed van Prairiedropzaad vond Schout-bij-nacht zijn Slaapkamergeluk.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.