“Op een morgen
had Sébastien zichzelf erop betrapt dat hij met andere ogen naar de tuin keek. Uiteindelijk
lag daar voor hem, binnen het bereik van blik en daden, een ruimte, een ommuurd
stuk grond van de virtuele gehoorzaamheid, van onderworpenheid, waarin zijn verkrampte
geest troost kon vinden, of een uitweg. Maar het was al maart, en ondanks zijn
matige agrarische kennis was jij niet onbekend met de spreuk:
‘Met Sint Katrien opgenomen
Heeft wortel geschoten.’
Geen sprake van, aan het begin van de lente ook maar een
esdoorn te planten. En als het om bloemen ging…” (18).
“Hoe dan ook, de kunst van het zaaien houdt de wijsheid van
het wachten in, en Sebastiaan wilde onmiddellijk tot daden komen, met een
spectaculair resultaat. Dat was het moment waarop het idee van het loofportaal
zich opdrong. De open ruimte in zijn hof had niet de pretentie de benaming ‘Engelse
tuin’ te verdienen waarmee onroerende goederen zo geestdriftig worden
aangeprezen. Maar er was wel de bekoring van de oude kweeperelaar, die als prieel
diende, en verder de twee appelbomen, de kersenbomen, de linde, die er in de
loop der jaren waren geplant.” (19).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.