Tomaat in De Republiek

Ik lees De Republiek van Joost De Vries, een boek dat zich in de universitaire wereld afspeelt. Geen Tuinen. Maar ik bots op een citaat over een tomaat bij de beschrijving van een mooie vrouw: 

“maar het was meer: niet alleen benen, heupen, billen, buik, borsten, maar alles, de volheid van haar huid, de helderheid van haar ogen, het was alsof ze in elkaar was gezet, alle onderdelen nog zo vers, zo schrikbarend gezond waren dat ik er een kriebelig kwetsbaar gevoel van kreeg, alsof je een volle tomaat in je hand hebt en je weet dat hij tegen de tijd dat je hem wilt gaan eten al zacht en rimpelig begint te worden. Maar dat zal mijn aangeboren gevoel voor overdrijving zijn.” (p. 96).