MoesBlog: 2014-06-15

donderdag 19 juni 2014

Fox gloves

Digitalis/ vingerhoedskruid/ maar de mooiste naam is fox gloves.....

Winterson: konijn

‘Konijn uit eigen tuin’ kost Winterson lezers - nrc

dinsdag 17 juni 2014

De mooiste en grootste exemplaren ooit op mijn prachtige hosta's........
Jammer maar toch verzameld voor de kippen. Het schijnt dat ze beschermd zijn de wijngaardslakken.
Dat hebben wij dan weer dat je bijna niets mag vernietigen. De andere kant van de medaille.

Maaltijd voor de kippen

Stilleven met kleefband

Toch geen slakken op kleefband hoop ik??

Canada: Victoria

Ik vertrek naar Victoria (Canada)

What Travel Writers Say:

To escape the foul eastern April weather, we visited Victoria, British Columbia's gem of a capital, the "City of Gardens." Blessed with Canada's mildest climate, the lush gardens remarkably bloom there year-round and, to rub it in, the city boasts 1,000 signature flower baskets gracing downtown lampposts.

Er blijken ook community gardens te zijn: Community Gardens | Victoria

Commons Gardens – This is a garden plot, on public or private land, where community volunteers produce food, flowers, edible berries and food perennials. All residents are free to harvest these products.

Allotment Gardens – This is a garden plot, on public or private land, operated by member gardeners that is used to produce food, flowers and ornamental plants, edible berries and food perennials. The food that is produced is mainly for the use of gardeners.

Community Orchard – This is a grove of fruit or nut trees in a public park where a community group participates in the care, maintenance and harvesting of trees. The food that is produced is then shared with the community.

See: a list of the community and allotment gardens in Victoria.

Stip: Twee Slakken

Twee slakken

Twee slakken waren al sinds jaren
op weg van Groningen naar Haren.
Ten slotte kwam geheel ontdaan
de oudste aan het eindpunt aan.
Hij slikte en sprak diep bewogen:
'Mijn broer is uit de bocht gevlogen.'

Kees Stip

Kopland: Hof van Eden

High Noon

Nog eenmaal door de hof

van Eden gewandeld. Alsof

de zon zo laaiend scheen

zo diep in de schaduw onder

de kastanjes dat licht

en donker waren uiteen

gesneden in lichter dan

de dag en donkerder

dan de nacht.

Je kon wel zien dat het zo

niet langer ging.

Rutger Kopland

Slak in Ark: A.M.G. Schmidt

Ziezo, doe nou de deur maar dicht,

zo roepen, met een zuur gezicht,

de wandelende takken.

Maar als de ark een eindje vaart,

dan zegt het grote witte paard:

O hemeltje! De slakken!

Kijk, ginder, in de verte!

Terug! roepen de herten.

Het duurt nog ruim een uur of vier,

dan zijn de slakken eindlijk hier.

Hoera, hoera, jubelt de mol.

De ark gaat weg! De ark is vol!

en al de visjes in de zee

zwemmen nog kilometers mee.

Annie M. G. Schmidt

De ark – Annie M.G.Schmidt | Annemie's blog

Naaktslag

Waartoe is de naakslak op aarde?Brigitte Kaandorp - Naaktslak.wmv - YouTube

The connaisseur of slugs

"The Connoisseuse of Slugs" by Sharon Olds (read by Tom O'Bedlam) - YouTube

Thistle urban dictionary

Ze heeft iets van een distel? Ze kijkt - denk ik - als een distel.

maandag 16 juni 2014

De kleine plantage

Dit bericht komt van 'De Kleine Plantage' , een prachtige kwekerij in Eenrum ten noorden van Groningen aan de waddenzee.

Slakken en zo,

Het is wel het jaar van de slakken (of buikpotigen: hun bewegende buik fungeert als poten), naaktslakken groot en klein, huisjesslakken groot en klein. Wereldwijd zijn er zo’n 75.000 soorten bekend. Volgens mij hebben we ze hier allemaal gehad. Veel discussies op de kwekerij gaan over deze weekdieren en over hoe ze te bestrijden. Nu we net besloten hebben om geen gif te gebruiken, en onze kippen een goed ander tehuis hebben gevonden, lijkt het alsof we daarvoor moeten boeten. De methode van oprapen, in een emmer gooien en met de vuilnis mee, zout, bier, ultrasoon geluid of in tweeën knippen, met de voet pletten en andere middeleeuwse martelmethoden, is, nu we de kippen er niet meer op af kunnen sturen en geen gif meer gebruiken, met twaalfduizend vierkante meter onbegonnen werk. Zelfs de vrouwenmantels bleken tot op de nerf opgegeten te zijn. Nadere inspectie leerde dat het gelukkig niet de slakken waren, maar gewoon rupsen. Rupsen!!! Ook dat nog. En dan gaan alle slakken zich te buiten aan seksuele uitspattingen en produceren aan de lopende band eitjes. Kikkers doen geweldig mee. Vogels trouwens ook. Herrie overdag, herrie ’s nachts. Leuk wonen op het platteland.

Het worden jaren van kruipend, zuigend, bijtend en verslijmend gedierte. Het slijk der aarde rukt op.

Wat verlangen wij weer naar een strenge winter met meer dan dertig graden vorst. We zullen ze.

Hopelijk is de hele tuin nog niet opgegeten als straks de Tuin&KunstTiendaagse begint. Nu is de tuin nog prachtig en liefst ook de hele tiendaagse periode. Daarna zien we verder.

Gelukkig hebben planten een weerstandsvermogen waar je u tegen zegt.

Dus het komt wel weer goed.

kunst en groenten

Een vriend van mij toonde dit op Facebook. Stillevens met groenten.

Het zaad komt er aan, de distel

Ziehier een ghost van miss Willmott. Nu 1,5 meter hoog en de bloemen, prachtig (koren) blauw komen er aan dus ook het zaad.
Voor de nieuwe die ik gezaaid heb moeten we tot volgend jaar wachten....dat is mijn eigen geest!

En de fazant die een herstellingsoord van de tuin heeft gemaakt.

Dood en Leven in de Moestuin

Het lijk van de Distel. De wet is de wet.

Het nieuwe leven vandaag in de Moestuin:

zondag 15 juni 2014

Larkin: The Mower

Van der Kaa leest op Klara een gedicht voor:

The Mower

The mower stalled, twice; kneeling, I found

A hedgehog jammed up against the blades,

Killed. It had been in the long grass.

I had seen it before, and even fed it, once.

Now I had mauled its unobtrusive world

Unmendably. Burial was no help:

Next morning I got up and it did not.

The first day after a death, the new absence

Is always the same; we should be careful

Of each other, we should be kind

While there is still time.

Philip Larkin

Soundcloud

Herzberg: distel

Over de dichtbundel van Herzberg, Bijvangst (die ik niet gelezen heb, maar dat moet ik dus maar doen):

Het slotgedicht beschrijft in de vorm van een gesproken zelfportret van een spion in ruste de monstrueuze kanten van een leven zónder wezenlijke intimiteit. Zijn leven lang is de man liefde en vriendschap uit de weg gegaan uit angst dat hij zichzelf zou verraden. Hij eindigt dan ook in volstrekt isolement en de slotregels luiden: 'Op deze vuilnisbelt groeit / zelfs geen distel'. Een merkwaardig gedicht, dat ex negativo nogmaals een krachtig slotpleidooi houdt voor een intimiteit waarin menselijke relaties wél kunnen groeien en bloeien. Herzbergs gedichten bieden in eenvoudige taal intelligente en gevoelige, toch nergens soft aandoende observaties. Ieder spoor van literaire kouwe drukte ontbreekt en misschien maakt dat ze, als bijvangst, zo poëtisch.
(Uit: Trouw)