 |
| Bijschrift toevoegen |
In 1971 spitte ik de achtertuin van mijn
ouders om tot aardappelveldje. Ook in onze geheel uit geel baksteen opgetrokken
nieuwbouwwijk was de summer of love naadloos overgegaan in anti-atoom,
Milieudefensie en oliecrises. Na de eerste oogst maakte ik plannen voor de
voortuin, de rest van de straat, de hele wijk. Later, als ik op mijzelf ging
wonen, zou ik een afgelegen boerderijtje zoeken om te zaaien en te oogsten en
’s avonds in het schijnsel van de jagersmaan tegen een boom te pissen. Overdag
boeren, ’s avonds gedichten schrijven. Wie döt mij wat, zou Daniel Lohues
zingen.
Marcel Möring, Technologica. Kruimig. De Groene Amsterdammer. 30.10.2014.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.