Nicole Poussin et Dieu. Louvre. Parijs.
Zo ontgaat het niemand dat het verlaten landschap met bos en
bergen op het schilderij Et in Arcadia
Ego, waarop enkele herders onder een blauwe hemel de tekst op een tombe
onderzoeken, niet alleen Arcadië is (het aards paradijs van de antieken), maar
evengoed de Bijbelse Tuin van Eden uit Poussins werken De lente of De vier seizoenen.
De tekst op de tombe, begrepen als ‘Ook in Arcadië heers ik, de dood’,
introduceert lijden en sterfelijkheid, al zijn ze hier niet door een zondeval
veroorzaakt.
Zo ontgaat het niemand dat het verlaten landschap met bos en
bergen op het schilderij Et in Arcadia
Ego, waarop enkele herders onder een blauwe hemel de tekst op een tombe
onderzoeken, niet alleen Arcadië is (het aards paradijs van de antieken), maar
evengoed de Bijbelse Tuin van Eden uit Poussins werken De lente of De vier seizoenen.
De tekst op de tombe, begrepen als ‘Ook in Arcadië heers ik, de dood’,
introduceert lijden en sterfelijkheid, al zijn ze hier niet door een zondeval
veroorzaakt.
Er gaat een hemelse, lichtende warmte uit van de
schilderijen van Poussin, in de kleuren en de bevalligheid van de talrijke
personages. Ook in moeilijke momenten, zoals de doodsangst van Christus in de Hof van Olijven.
(Jan Braet - Knack, 29.4.2015).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.