Mijn Vlakke Land. Over fotografie en landschap. Fotomuseum Antwerpen
Deze zomer neemt het FoMu je mee op een visuele tocht door de ongerepte natuur. Kan de ervaring van de wandelaar ook binnen de muren van een museum plaatsvinden? Een wandeling is als een aaneenschakeling van indrukken die haast onmerkbaar in elkaar overvloeien. De tentoonstelling Mijn Vlakke Land is een fotografische montage met werk van meer dan 50 verschillende kunstenaars uit binnen- en buitenland, van 1856 tot 2015.
Centraal staat het ambivalente landschap, van toevluchtsoord tot sublieme ervaring. Eerder dan een hedendaags of historisch overzicht te schetsen is deze tentoonstelling opgevat als een associatieve rondgang door de natuur. De enige aanwezige is de fotograaf, die het natuurlijke landschap op persoonlijke wijze naar zijn of haar hand probeert te zetten. Is de kunstenaar in dit poëtisch treffen met de elementen bij voorbaat verloren?
Elke muziekliefhebber herkent in de titel van de tentoonstelling de knipoog naar Jacques Brel. Naast een hommage aan deze kolkende lofzang op de Lage Landen is vlakte ook een onmiskenbaar kenmerk van elke foto. Een foto is een plat en tweedimensionaal vlak, waarop we verlangens en verwachtingen projecteren. Zo bezingt de zomertentoonstelling niet het fysieke Vlaamse landschap maar veeleer romantische landschappen die zich in ons hoofd en hart bevinden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.