Phillippe Delerm, Het vermoorde middagdutje.
Voyeur van de pioenroos
In alle eer en deugd kun je in een tuin van bloem naar bloem
lopen, de violier bezoeken alsof je op de thee gaat bij een elegante dame,
opgesloten in haar granaatrode fluweel, zedig de knop van de kweepeer begeren,
net zoals je zin zou kunnen hebben in een gemengd Italiaans ijsje, aardbei en
vanille, enkele ogenblikken onder de Chinese paraplu van de akelei verwijlen.
Maar de pioenroos wacht altijd op je achter een struik, en dan riskeer je
meteen een zedenmisdrijf. Zo rond en zo vol is ze, zo zelfverzekerd, en ze
houdt maar niet op met zwellen. Zelfs als knop ontvouwt ze haar rondingen met
de wulpsheid van een schone slaapster tussen haar lakens, en doet alsof ze van de
slaap geniet - want voor haar bestaat geluk erin bekeken te worden.
Ze geeft zich bloot, de pioenroos, al vlezig sinds haar kindertijd,
door lusteloze loomheid overmand in haar wieg... En daarna zo snel ontwikkeld,
zo gul met bloemblaadjes, en dat rood dat de goede smaak te boven gaat...
Donkerrood, violet-mauve en soms frambooskleurig onder een grijze hemel... Dat
is geen kleur meer, maar de metafoor van een overgave: net genoeg zwaarwegende
geheimzinnigheid om te voorkomen dat haar zinnelijkheid zou afglijden naar een
zachte wenk.
Hoe zou je niet enkele ogenblikken voor dat schitterende
schouwspel blijven staan, bekoord en toch met een lichte gêne? De pioenroos is
compromitterend. Met haar mengsel van suiker en peper belooft ze alle smaken:
naar haar kijken lijkt wel een zonde begaan. Maar verder gaat de aanslag op de
goede zeden niet, de zedenpolitie hoeft niet te worden gewaarschuwd; met de
eerste onweersbui verregent de pioenroos, ze valt uiteen, en de lust gaat over
in medelijden. Vurige vamp die ze is, ontvlamt ze slechts voor zichzelf, en
eenzaam sterft ze als bleek vloeipapier langs een of andere laan. Haar
grafschrift verleent haar, een beetje te laat, de mystiek die ze miste:
Ze was dol
op haar lichaam
Hield te veel van zichzelf
om het te geven
Bid voor haar.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.