Lydia Davis

  

Lydia Davis: ‘I write it the way I want to write it’ | Lydia Davis | The Guardian

 

https://www.theguardian.com/books/2021/nov/27/lydia-davis-i-write-it-the-way-i-want-to-write-it

 

 

What you have been reading lately?
I’m engrossed in Dirt to Soil by Gabe Brown, about regenerative agriculture and how to build healthy soil. Not quite what you might expect, maybe, but one of my big current preoccupations is to create a healthy environment in the small piece of land where we’ve been for about 15 years. It’s five acres, not a lot. A few years ago I began learning about permaculture and we put in a young orchard and just went on from there. Last year I was reading Isabella Tree’s Wilding, which fed into all this, and Douglas Tallamy, who writes about creating an environmentally supportive spot in your own yard. His belief, which I agree with, is that we have to start in our own little plots; we can’t wait for governments.

Stadstuin

 

Hoe langer het gras, hoe koeler de tuin

Ine Renson

Zaterdag 18 december 2021 om 3.25 uur

Het gras laten groeien, hagen zetten, bomen planten: met die ingrepen kunnen we tuinen ruim 5 graden koeler maken. Stadstuinen werken verrassend goed als airco. Maar ook in de stadsrand, waar de warmste gazons liggen, vallen grote winsten te boeken.

https://www.standaard.be/cnt/DMF20211217_97973599?utm_source=standaard&utm_medium=newsletter&utm_campaign=ochtendupdate&utm_content=small_1&utm_term=0-0&adh_i=fd108d046c1a5ac65ab1758241a9914b&imai=&M_BT=554849484673

Hockney: Chinese scroll...

Een vrouw in een groentetuin. Een paar oude mannen die in de tuin helpen....

David Hockney, 

Watch A Day On The Grand Canal With The Emperor Of China Or: Surface Is Illusion But So Is Depth Online | Watch Full A Day On The Grand Canal With The Emperor Of China Or: Surface Is Illusion But So Is Depth (1988) Online For Free

https://putlocker2021.com/watch/kxzgl6GY-a-day-on-the-grand-canal-with-the-emperor-of-china-or-surface-is-illusion-but-so-is-depth.html 

Thijsse

 

Nederlands oudste natuurdagboeken, prachtig geïllustreerd

De natuurkenner Jac. P. Thijsse (1865‒1945) geldt als een fenomeen. Behalve als voorvechter van de natuurbescherming in Nederland werd hij beroemd dankzij de Verkadealbums en vele andere publicaties waarmee hij op originele wijze de aandacht vestigde op de natuur. Dat Thijsse ook een dagboek bijhield is nauwelijks bekend. Nu ga ik er eens op uit bevat de twee oudste en boeiendste dagboekdelen, die de jaren 1884‒1887 en 1894‒1898 beslaan. Thijsse is dan als jonge onderwijzer werkzaam in Amsterdam en vult zijn vrije tijd met lange wandelingen in de wijde omgeving van de stad.

De dagboeken van Thijsse zijn echte natuurdagboeken. Anders dan een ‘gewoon’ dagboek gaan ze niet over de dagelijkse beslommeringen, maar over de planten en dieren die Thijsse op zijn wandelingen waarneemt en waarover hij met smaak en literair talent weet te vertellen. Zijn waarnemingen vult hij aan met opmerkingen over het weer en het omringende landschap.

Met Nu ga ik er eens op uit verschijnen de oudste natuurdagboeken van Nederland voor het eerst in druk. Deze uitgave is zeer rijk geïllustreerd met Thijsses eigen tekeningen, en met het prachtige beeldmateriaal dat we kennen uit de Verkadealbums en andere boeken van Thijsse.

Zwarte Nachtschade

 "Dat deze plant familie is van de Aardappel (Solanum tuberosum) en Tomaat (Solanum lycopersicum) weet inmiddels iedereen. En dat je hem tegenwoordig overal kan tegen komen ook. Maar waar ik niet bij stil stond las ik op Wikipedia. Vooral tussen de aardappels en tussen diverse fruit- en erwtachtigen wordt de plant door boeren als lastig onkruid ervaren. Het is een late kiemer, waardoor vaak een keer extra gespoten moet worden en doordat de aardappel en de zwarte nachtschade beiden tot het geslacht Solanum behoren, hebben veel herbiciden effect op beide plantensoorten. De bessen van de zwarte nachtschade zijn even groot als de erwten en komen daardoor gemakkelijk in het product terecht."

Solanum americanum, commonly known as American black nightshade,^[3] small-flowered nightshade^[4] or glossy nightshade is a herbaceous flowering plant of wide though uncertain native range. The certain native range encompasses the tropics and subtropics of the Americas, Melanesia, New Guinea, and Australia.^[5]

Ekkergem (garage)

Waarnemingen.be

 Missie - Waarnemingen.be

https://waarnemingen.be/pages/mission/ 

Waarnemingen.be is het grootste natuurplatform van België en is een samenwerking tussen Natuurpunt, Natagora en Stichting Natuurinformatie.

Waarnemingen.be wil iedereen in staat stellen om natuurwaarnemingen op te slaan en te delen via internet, om zo de natuurrijkdom van België en de wereld vast te leggen voor nu en voor de toekomst. Het platform werkt hiertoe samen met duizenden vrijwilligers, zowel rechtstreeks als via meer dan 200 regionale en gewestelijke werkgroepen. We streven naar een goede samenwerking met alle onderzoekende organisaties.  

Stadsplanten

 Stadsplanten - Urbane flora van Nederland

https://www.stadsplanten.nl/

Venushaar (Koer Ekkergem)

 

Stadsplanten - Urbane flora van Nederland

https://www.stadsplanten.nl/

Ruin: Hortus

 https://www.avondlog.nl/blog-item/besloten-tuin-1 

Besloten tuin (1)
dinsdag 28 mei 2013 - 22:49
 Schijnbaar onbetreedbaar, verboden terrein, verscholen achter een muur. Dat is het onderwerp van een zomertentoonstelling in Uden, in het klooster dat museum voor religieuze kunst werd. Er is daar ook een kloostertuin met kruiden.
 De Hortus Conclusus heeft altijd twee kanten, hij biedt bescherming aan jonkvrouwen of houdt ze juist gevangen. De besloten hof zegt: hoofse liefde. Maar in de bijbel gaat het om de maagdelijkheid van Maria. Het is daar, in de besloten tuin, waar de opgejaagde Eenhoorn zich in haar schoot legt.
 Benieuwd naar de miniaturen in de middeleeuwse handschriften die in Uden te zien zijn. Maar ook naar wat eigentijdse kunstenaars als PJ Roggeband & Hans van Lunte­ren, Persijn Broersen & Margit Lukács en anderen met het oeridee doen.
 Van het paradijs naar het Vondelpark. Van de tuin van Bassani's Finzi-Contini naar de ommuurde moestuin van het Huis te Eerbeek waar ik mijn naam in sterrenkers zaaide op een eigen lapje grond.

Ranonkel

 

Japanse Esdoorn

 

Japanse esdoorn
Boom in de herfst
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten) Stam: Embryophyta (Landplanten) Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten) Clade: Bedektzadigen Clade: 'nieuwe' Tweezaadlobbigen Clade: Malviden Orde: Sapindales Familie: Sapindaceae (Zeepboomfamilie) Geslacht: Acer (Esdoorn)
Soort
Acer palmatum Thunb. (1784)
Afbeeldingen op  Wikimedia Commons
Japanse esdoorn op  Wikispecies
Portaal     Biologie

bladeren van Acer palmatum 'Atropurpureum'

De Japanse esdoorn (Acer palmatum) is een plant uit de zeepboomfamilie (Sapindaceae). Het is meestal een struik tot kleine boom met een dicht bladerdak dat in het najaar rood, geel of oranje kleurt. De plant heeft knoppen die kleiner zijn dan 3 mm en niet samenstotende bladmerken.

De herkomst van de Japanse esdoorns[bewerken | brontekst bewerken]

Esdoorns zijn als grote bomen inheems in Europa en Noord-Amerika, als groeiende heesters of kleine bomen afkomstig uit Japan en Korea.

Oudolf: verouderen

 GO WILD! – Planten met een fraai ‘Afterlife’ – TUINENSTRUINEN.ORG

https://tuinenstruinen.org/2019/11/02/go-wild-planten-met-een-fraai-afterlife/ 

"You look at this, and it goes deeper than what you see. It reminds you of something in the genes – nature or the longing for nature. ‘ Allowing the garden to decompose , he added, meets an emotional need in people ‘you accept death. You don’t take the plants out, because they still look good. And brown is also a color.’ “ – Piet Oudolf New York Times 31 januari 2008  

Ronald: ik zou kunnen variëren met: ook grijs is een kleur. 

Helaas is vijftig tinten grijs al gebruikt. 

Zie via de link: planten die 'mooi' verouderen. 

apps

Saffloer

 

Gedroogde Saffloer - Carthamus in oranje en wit

Artikelnummer: _C71_CART_ORANGE

€7,50

Incl. btw

Gedroogde bossen Saffloer, een distelachtige plant die ook wel Carthamus wordt genoemd. Verkrijgbaar met een witte en een oranje gedroogde bloem.

Carthamus tinctorius

PS zelf gedroogd uit boeket

English cottage gardens

 English Cottages and Gardens | Facebook

https://www.facebook.com/groups/766464117358662/about

 

klaver

 Lotus corniculatus is een plant uit de vlinderbloemenfamilie. 

Variëteiten

Gewone rolklaver (Lotus corniculatus var. corniculatus)

Ereprijs

 Ereprijs (Veronica) is een groot geslacht van planten. In Nederland zijn er 23 wilde soorten bekend. Daarnaast zijn er ook nog een aantal soorten in cultuur. Er zijn overblijvende kruiden maar er zijn ook soorten die eenjarig zijn. Wereldwijd zijn meer dan 500 soorten bekend.

THEMATISCHE WOORDENBOEKEN

W. Deconinck (2019), Plantennamen nader toegelicht, Kortrijk.

ereprijs

Akkerereprijs | Veronica agrestis L.
Klimopereprijs | Veronica hederifolia L.
Gewone ereprijs | Veronica chamaedrys L.
Mannetjesereprijs | Veronica officinalis L.
Veldereprijs | Veronica arvensis L.
Grote ereprijs | Veronica persica Poiret
Tijmereprijs | Veronica serpyllifolia L.

De naam Ereprijs komt van het Duitse Ehrenpreis (15de eeuw), een samenstelling van Ehre, d. i. eer, en een afleiding van preisen, d. i. prijzen, loven. De planten werden dus niet Ereprijs genoemd omdat ze na een of andere wedstrijd met een ereprijs bedeeld werden, maar wel omdat ze, volgens Dodoens (1618), “eer ende prijs oft loff” verdienen en die planten dus wegens hun geneeskrachtige eigenschappen “met alle eer te prijzen zijn”.

Volgens dezelfde uitgave uit 1618 van Dodoens’ kruidenboek is er een onderscheid tussen Eerenprijs Manneken en Eerenprijs Wijfken, twee verschillende soorten Ereprijs die toch moeilijk van elkaar te onderscheiden zijn en die door de landelijke bevolking dan maar met manneken en met wijfken benoemd werden. Zo is de huidige naam Mannetjesereprijsontstaan voor Veronica officinalis L. en het Eerenprijs Wijfken komt overeen met Tijmereprijs, Veronica serpyllifolia L., een Ereprijssoort waarvan over de bladeren met enige toegeeflijkheid gezegd mag worden dat ze lijken op de bladeren van de Tijmplant. Dit onderscheid tussen manneken en wijfken had, zoals bij mannelijk en vrouwelijk Bingelkruid, in de tijd van Dodoens niets te maken met geslachtelijke verschillen of met de voortplanting bij planten, want daar had men toen nog geen duidelijk idee over.

F. Kok (2007), Waarom brandnetel?, Nieuwegein

Ereprijs (veld), Veronica arvensis
Veronica: deze naam heeft aanleiding gegeven tot meerdere uitleggingen. Men beweert dat de naam afkomstig is van de heilige Veronica. Een andere uitleg is dat de naam ontstaan is uit ‘vera’ en ‘unica’ dat wil zeggen de ‘enige ware’, want eertijds gold de plant als zeer geneeskrachtig. De naam kan ook ontstaan zijn uit de Griekse woorden phero = ik breng, en ‘nike' = zegen, omdat de plant bij vele ziekten genezing teweegbracht.
Arvensis: de plant groeit meestal op akkers of groeide vroeger vaak op akkers.
Veldereprijs: Ereprijs dat is eer en lof, Het kruid werd enorm gewaardeerd vanwege zijn heilzame werking.

Kaasjeskruid

 Kaasjeskruid (Malva) is een geslacht van kruidachtige planten uit de kaasjeskruidfamilie(Malvaceae). 

W. Deconinck (2019), Plantennamen nader toegelicht, Kortrijk.

kaasjeskruid

Groot kaasjeskruid | Malva sylvestris L.

De vruchten van deze plant hebben de vorm van een kleine, ronde, afgeplatte Goudse kaas, zodat de naam van de plant daarmee makkelijk verklaard is.

F. Kok (2007), Waarom brandnetel?, Nieuwegein

Kaasjeskruid (groot), Malva sylvestris
Malva: is afgeleid van het Griekse malache, dat weer afstamt van malasso, dat week maken betekent. Het kruid bezit namelijk verzachtende eigenschappen dat komt omdat ze veel plantenslijm bezit.
Sylvestris: bosbewonend, silva = bos, de plant groeit ook in bos.
Groot kaasjeskruid: de naam Kaasjeskruid is afkomstig van de vorm van de vrucht, die aan een ronde platte kaas doet denken. De eenzadige partjes sluiten zo fraai aaneen dat ze samen een kaasje lijken te vormen.

H. Kleijn (1970), Planten en hun naam: Een botanisch lexicon voor de Lage Landen, Amsterdam

Málva | Málva sylvéstris: Groot kaasjeskruid
De naam Malva is afgeleid van het Griekse malache, dat weer afstamt van malassoo, dat week maken beduidt. Het kruid bezit namelijk verzachtende eigenschappen, daar ze veel planteslijm bezit. De naam Malva schijnt door Plinius voor het eerst gebruikt te zijn. De wetenschappelijke soortnaam sylvestris: bosbewonend (silva: bos) is in zoverre misleidend dat de plant bij ons niet in de bossen voorkomt maar langs dijken en wegen, en op bouwland; in het algemeen op plaatsen niet ver van menselijke behuizingen. Daar zij reeds in de middeleeuwen in de hoven als geneeskruid gekweekt werd, is dit groeien op dergelijke plekken niet zo vreemd.

Van de in ons land voorkomende soorten van dit geslacht is het Groot kaasjeskruid wel de meest algemeen voorkomende. De toevoeging ‘groot’ kreeg hij ter onderscheiding van een soort - Klein kaasjeskruid - van kleinere afmetingen, die ook kleinere bloemen heeft. De bevolking maakte zo goed als geen onderscheid tussen deze twee soorten. Het Klein kaasjeskruid kreeg de wetenschappelijke naam van Malva neglécta, dat verwaarloosde, vergeten of over het hoofd geziene malva beduidt. De naam Kaasjeskruid attendeert op de vorm van de vrucht, die aan een ronde platte kaas doet denken. Behalve deze naam komen we vele dialectische en gewestelijke vormen tegen, zoals: Kaasjes, Kaasjesblad(!), Kaasjesbloem, Keesjesbloem, Keesjeskruid, Keeskes en Kaaskes.
De bevolking zag in de vorm van de vrucht behalve kaasjes ook platte broden en zo ontstonden namen als Broodjes, onder meer op Tholen, Broodjeskruid in Zuid-Limburg, terwijl men op Zuid-Beveland en Walcheren sprak van Franse broodjes.
Dodonaeus maakte reeds onderscheid tussen de twee soorten en beschreef ze als Groote maluwe en Cleyn Maluwe. Dit maluwe is niets anders dan een afleiding van malva. In Engeland spreekt men van Mallow, in Frankrijk van Mauve en in Duitsland van Malve. De vorm van de vruchtjes heeft ook aanleiding gegeven tot de naam Hemdeknoopjes in Noord-Limburg. Waarschijnlijk is deze naam overgenomen van Duitse volksnamen uit het nabije grensgebied en wel van Hemdknopp of Hemderknöppkes.
Minder gemakkelijk thuis te brengen zijn de namen Kattekaas(jes) in oostelijk Brabant, en Kattekeezen en Kattekiezen in Zuid-Limburg. Ook hier zal het nabije Duitsland wel een rol gespeeld hebben, want vele dergelijke namen komt men daar tegen, zoals Katzenkäse in het algemeen spraakgebruik, Katten-kees in Sleeswijk-Holstein en Katzenkäschen in Oost-Pruisen. Waarschijnlijk is deze naam afkomstig van kinderen, die de vruchtjes als een soort brood beschouwden en ermee speelden. Reeds O. Brunfels schreef in 1532 ‘die klein Pappelen seind zwar den kindern bekannt, die die Kaesslin darum sammeln, und mit spyelen.’ Niet alleen speelden de kinderen met de vruchtjes, zij aten ze ook op.
Een naam die nog moeilijkheden oplevert wat de verklaring betreft is die van Ogenstekers in Waterland. Dr. C. Bakker vermeldt niets omtrent het gebruik bij oogziekten in zijn ‘Volksgeneeskunde in Waterland.’ Wel werden aan het bij ons zeldzame Vijfdelig kaasjeskruid (M. álcea) eigenschappen toegeschreven die het gezichtsvermogen konden verbeteren. Het is mogelijk dat deze eigenschappen aan het meer algemeen voorkomende Groot kaasjeskruid plaatselijk ook toebedacht werden. Bij gebrek aan het zeldzame vijfdelig kaasjeskruid? Dit te meer omdat alcea een plant is van Midden-Europa en in Waterland nu niet direct algemeen voorkomend. Men noemde dit kruid oudtijds Herba Simeonis, naar de oude Simeon, die zich gelukkig prees omdat zijn ogen nog de Heiland hadden gezien. Zie hiervoor Lucas 2: 25/32. Uit deze benaming Herba Simeonis zijn de namen Sigmanskruid en Sigmaardskruid ontstaan. Deze namen zullen overgenomen zijn uit oude Duitse kruidboeken, waarin gesproken wordt van Sigmarwurz, Sigmarskraut en dergelijke. Een andere Duitse volksnaam, die wijst op de geneeskrachtige werking van de plant op het gezichtsvermogen, is Fellritsof Fellriss, hetgeen zoveel wil zeggen dat het kruid het vlies (staar) van de ogen kan wegnemen. Ook Augenpappeln komt voor, en wel in Silezië. In Frankrijk sprak men van Herbe de Saint Simon. Tot zover het Vijfdelig kaasjeskruid.
De naam Kerkhofbloem, voor Friesland opgetekend, moet wel van een zeer oude oorsprong zijn volgens ons, want bij de Ouden was de Malva een grafbloem en werd op de graven van overleden familieleden en vrienden geplant. We zijn benieuwd of deze plant aldaar nog voor dit doel wordt aangewend. Bij de volgelingen van Pythagoras was zij een heilig kruid en mocht dan ook niet gegeten worden.
Dat de Malva in hoog aanzien stond tegen allerlei ziekten en kwalen, blijkt overduidelijk uit de oude Latijnse benaming van Herba omniumorbium of anders gezegd: het kruid voor allerlei ziekten. We zullen enkele van die ziekten noemen zonder naar volledigheid te streven: bij longtuberculose, als gorgeldrank, bij tandzweren en ontstekingen aan de amandelen, als pleister op verzweringen en wonden nadat het aftreksel van de bladeren op een linnen doek gelegd was, maar ook als verzachtend smeerseltje, als papje of brij voor ditzelfde doel. Ook als purgeermiddel kwam het aftreksel in aanmerking. In een oud Spreekwoordenboek van 1727 heet het:
‘De maluw heet dus in ’latijn, gelijk men acht,
Omdat zij zonderling, gebruikt, den buik verzacht.
Haar wortel zal, geschraapt, den darmen ledig maken!
En vrouwen aan den vloed der stonden doen geraken.
Reeds Plinius vertelt dat een beker van het sap uit de planten getrokken alle ziekten van het lichaam houdt. Behalve als afrodisiacum werd de plant bij de Ouden ook als geboortebevorderend middel aangewend. Zo schrijft eeuwen later Konrad von Megenberg (1303-74) nog het volgende: ‘Wenn man ainen undersatz darauz macht ainer swangern frawen sô wirft ez die geburt zehant (direct) auz als man spricht.’
Behalve als geneesmiddel werd zij bij de Ouden ook als groente gebruikt en wel als sla of spinazie. Men gebruikte daar niet zo zeer de wilde plant voor als wel de gekweekte. Het verwondert ons dan ook niet de plant in de Capitulare de villis te zien opgenomen. Deze Capitulare de villis in 795 uitgevaardigd door Lodewijk de Vrome is een verordening waarin aanwijzingen worden gegeven welke kruiden, planten en bomen op zijn landgoederen moesten worden aangeplant, hetzij voor voedsel hetzij als geneeskruid of voor beide. Men treft onze plant aan onder ‘Malvas’. In de codex Medicamentorum Neerlandicus treft men haar aan onder Flores malvae: de bloemen van het Groot kaasjeskruid.
Tot slot nog een sage: Toen Jezus nog klein was gebeurde het eens dat zijn moeder hem geen brood kon geven omdat er geen geld was, en de bakker niet wilde borgen. Toen vroeg hij aan zijn moeder welke plant er voor hun huis groeide en zijn moeder antwoordde hem, dat het Malva was. Hij sprak tot zijn moeder: ‘Breek een stengel van de plant a£ en betaal daarmede de bakker.’ Zonder weerspraak brak Maria een stengel af en ging er mee naar de bakker. Deze sprak: ‘Wat moet ik hiermee doen, die plant groeit hier overal.’ Maar tot zijn grote verbazing hingen aan de dichtbebladerde stengel klompjes goud die de vorm van broodjes hadden. Maria kon toen weer brood kopen en van die tijd af brengt de plant kleine broodjes (de vruchten) voort, die de honger kunnen stillen.

PS

call hem yellow yellow (Donovan)
https://www.irishexaminer.com/lifestyle/arid-20459130.html

Hortensia

 

HORTENSIA - (SIERHEESTER)

ETYMOLOGISCHE (STANDAARD)WERKEN

Diverse auteurs (2011-), Etymologiewiki

Oudere attestaties (voor 1844): 

• Eenige byzonderheden, de plant hortensia betreffende. In: Vaderlandsche letterkunde (1804) [1]
• Herkomst van verscheiden boomen, planten, vruchten enz., tegenwoordig in Europa vrij algegemeen verspreid. In: Vaderlandsche letterkunde (1808) [2]: "de Jasmijn van de kust van Malabar, de Hiacinth uit Indie, de Balsem uit Arabie, en de Hortensia uit China" 
• Fragmenten, Rusland betreffende. In: Vaderlandsche letterkunde (1813) [3]: "[...] voor een open raam, voorzien van oranjeboomen en hortensias in bloei" 

P.A.F. van Veen en N. van der Sijs (1997), Etymologisch woordenboek: de herkomst van onze woorden, 2e druk, Van Dale Lexicografie, Utrecht/Antwerpen

hortensia [sierheester] {1844} < modern latijn hortensia; de naam werd bedacht door de Franse botanicus Commerson, die de plant in China ontdekte tijdens de reis om de wereld van Bougainville (1766-1769); genoemd naar Hortense, de vrouw van Commersons reisgenoot Lepaute.

J. de Vries (1971), Nederlands Etymologisch Woordenboek, Leiden

hortensia znw. v., in de 18de eeuw < fra. hortensie ‘hydrangia hortensia’, de naam van een plant, die in 1767 door de botanicus Ph. Commerson in China ontdekt werd en waaraan de naam gegeven werd van Hortense, de vrouw van de uurwerkmaker Lepeaute (1723-1788), die met beiden deelnam aan de wereldreis van Bougainville.

Duizendschoon

 

Anjer (Dianthus) is een geslacht van bloemplanten uit de anjerfamilie (Caryophyllaceae).

De botanische naam Dianthus is afgeleid van dios, god, en anthos, dat bloem betekent. Waarschijnlijk heeft de Griekse plantendeskundige Theophrastus (371-287 voor Christus) de plant deze naam gegeven.

Alice Zaslavsky

 

Een ode aan groenten - boordevol recepten, technieken & tips

€36.00

i.p.v. €40.00 (-10%) Alice Zaslavsky Dit standaardwerk geeft bewaar- en conserveertips, handige weetjes en adviezen van bekende chef-koks. De recepten zijn niet allemaal vegetarisch maar zijn makkelijk te transformeren zodat iedereen kan meegenieten: van aardpeer tot en met zoete aardappel. Bijna 500 bladzijden, aangevuld met prachtige foto’s. Dit boek moet een inspiratiebron zijn voor iedereen die van koken met verse ingrediënten houdt! Alice Zaslavsky is opgegroeid in Georgië, waar het dieet, deels uit culturele aspecten en deels uit noodzaak, vooral uit plantaardig voedsel bestaat. Inmiddels is Alice woonachtig in Australië, de culturele smeltkroes, waar de diverse keukens elkaar versterken en verrijken. Met die ervaring en vanuit het principe ‘we kiezen eerst de groente en bouwen het gerecht er omheen’ is dit boek geschreven. De hoofdstukken zijn niet ingedeeld op alfabet of in seizoenen. De groenten zijn gesorteerd op kleur.

Simard: bos

 De taal van het bos

De bomen en de bossen mogen in Suzanne Simards autobiografische eco-epos het verhaal vertellen van diversiteit en samenwerking. De mens kan ervan leren.

Geerdt Magiels

Zaterdag 10 juli 2021 om 3.25 uur

SUZANNE SIMARD
Zoeken naar de moederboom
Vertaald door Titia Ram, Prometheus, 376 blz., 25 € (e-boek 14,99 €). 

 

(…)

Op zoek naar de moederboom is een ode aan de wetenschap en aan het majestueuze oerbos in Brits Columbia waar nog maar drie procent van overeind staat. Simard groeide er op als dochter van een houtvestersfamilie en woont en werkt er nog steeds.

Haar grootvader hakte selectief, liet oude bomen staan en hield zo een ecosysteem intact waarin hij hout kon blijven oogsten. Die jeugdherinneringen voedden Simards intuïtie over de samenhang van een woud, van bodemflora en -fauna tot in de kruinen. De oude bomen die bleven staan zijn de ‘moederbomen’ die de hoofdrol spelen in haar boek. 

Berken leveren in de zomer suikers aan naaldbomen via een ondergronds netwerk van schimmeldraden die wortels met elkaar verbinden. De dennen sturen in ruil voedsel naar de berken in lente of herfst, wanneer die geen bladeren hebben en zelf niet aan fotosynthese kunnen doen. Oude bomen leveren ook voedingsstoffen aan jonge scheuten die in de schaduw staan, weliswaar met lichte voorkeur voor eigen nakomelingen. Dat was wat Simard intuïtief had aangevoeld en na minutieus en door modder, muggen en grizzly’s geplaagd veldonderzoek vaststelde. Het toonde volgens haar aan dat een gezond bos een gemeenschap vormt waarin de bioproductiviteit ten dienste staat van alle organismen, hoe divers ook.

Dat was een verbluffende vaststelling waar plantkundigen en bosbouwers in eerste instantie geen geloof aan wilden hechten. Altruïsme, en zeker tussen verschillende soorten, was veertig jaar geleden nog een ongemakkelijk concept voor evolutiebiologen. Hoewel Darwin al het belang van coöperatie in de natuur inzag en uitgebreid plantengemeenschappen beschreef, raakte dat stuk van zijn theorie overschaduwd door het competitieve luik van zijn selectieverhaal.

Simard steekt het niet onder stoelen of banken dat onze mensenmaatschappij wat van de bomensamenleving kan leren. In het bos is diversiteit een sterkte die leidt tot meer stabiliteit en veerkracht. Uiteenlopende soorten werken samen in een synergetisch geheel. De fotosynthetische capaciteit van een plant levert brandstof voor bodembacteriën die stikstof fixeren. Een andere plant met diepe wortels zuigt grondwater op wat het deelt met een plant die stikstof opneemt maar daarvoor veel extra water nodig heeft. Door de samenwerking gaat de totale productiviteit omhoog. Daarnaast worden via bodem en lucht chemische waarschuwingssignalen verstuurd die verwittigen voor schadelijke schimmels of parasieten waardoor nabije en verre buren zich kunnen voorbereiden door het aanmaken van biochemische afweer.

Zonder schrik voor enig antropomorfisme vergelijkt Simard bossen met breinen: intelligente systemen opgebouwd uit miljoenen eenheden die slim samenwerken. In het ondergrondse ‘zenuwstelsel’ van een bos circuleert glutamaat, een molecule die we ook kennen als neurotransmitter in de hersenen. Als ‘intelligentie’ begrepen kan worden als het waarnemen en onthouden van veranderingen in de omgeving en daar op een slimme manier op reageren dan kan je een bos, net als een bijenvolk, intelligent noemen. Kennis en informatie worden ook in het plantenrijk uitgewisseld, communicatie is de basis van het bos.

De kracht van Simards verhaal is de veelzijdigheid. Ze beschrijft hoe wetenschap werkt, hoe onderzoek mee vormgegeven wordt door gebeurtenissen in hun eigen leven (bij haar: verliefdheid, verlies, verhuizen, depressie, kanker) en hoe onderzoeksresultaten in conflict kunnen komen met economische en culturele waarden. Ze beschrijft hoe ze op ideeën komt, hoe ze die omzet in testbare hypothesen en hoe ze probeert die ook daadwerkelijk te toetsen. Daarbij moet ze opboksen tegen onbetwistbaar geachte bosbouwkundige waarheden, als jonge vrouw met controversiële bevindingen in een mannenwereld van winstgerichte bosproductie. Het zou decennia duren voor de houthakkers en boswachters hun standaardmethode van complete kaalkap, aanplant van (al dan niet genetisch gemodificeerde) productiesoort en doodsproeien van concurrerende planten langzaam durven te herbekijken.

Dankzij haar verteltalent weet Simard die vele verhaallijnen mooi te verweven tot een ode aan de verbondenheid van het leven, van mensen onderling, van mensen met de rest van de natuur en met de hele planeet. Haar ultieme vraag: hoe leven we samen?

Meer info:

Verschenen op zaterdag 10 juli 2021

 

Aardbeien

 

Aardbeien in containers: 

https://www.familyfoodgarden.com/great-ways-to-grow-strawberries/

 

Bedden in de moestuin

Het maken van bedden in de moestuin (zandgrond)

http://huis-tuin-en-keuken.blogspot.com/2013/05/c-moestuin-deel-6-het-maken-van-de.html

Bloemen in container

 https://www.gardenersworld.com/how-to/grow-plants/best-shrubs-to-grow-in-containers/ 

Five shrubs to grow in containers

We pick five of the best shrubs to grow in pots, for a display that will last for years.

By BBC Gardeners' World Magazine  

Hokusai: hortensia

 

Hokusai completed Hydrangeas and Swallow in 1833. At its completion, Hydrangeas and Swallow was untitled, and part of a large body of work by Hokusai known simply as Large Flowers. Hydrangeas and Swallow is another excellent example of Hokusai's treatment of traditional Japanese natural elements.

This piece, like so many of Hokusai's paintings, has the pure symbolism seen in many Japanese works. Hydrangeas, abundant and indigenous to Asia, represent the natural beauty of Japan. In Japanese folklore, the hydrangea is symbolic of heartfelt emotion as well as representing heartlessness and frigidity. The swallow in Hydrangea and Swallow represents spring, fertility, and good luck. Together, in Hydrangeas and Swallow, they create a symphonic resonance of winter fading and the rebirth of spring.

Like all other Hokusi work, Hydrangeas and Swallow is in the classic ukiyo-e style of woodblock painting.

Rhododendrons

 

Drogen van bloemen

Hoe droog ik de bloem van een hortensia? - YouTube

https://www.youtube.com/watch?v=yIDedchGVkA

Oudolf

 Podcast Luisteren (PodNL): Piet Oudolf, tuin- en landschapsarchitect

https://podcastluisteren.nl/ep/Kunststof-Piet-Oudolf-tuin-en-landschapsarchitect 

De tentoonstelling ‘In Search of Sharawadgi’ toont het werk van internationaal gelauwerd tuin- en landschapsarchitect Piet Oudolf. Hij realiseerde beroemde projecten zoals de High Line in New York, de tuin rondom Museum Voorlinden en de Oudolf Garden in Detroit. Presentatie: Jellie Brouwer

elfenbloem

Epimedium grandiflorum 'Lilafee', een elfenbloem, is een mooie rozebloeiende bodembedekkende plant. De bloemetjes van Epimedium grandiflorum 'Lilafee' lijken wel wat op de gespoorde bloemen van de Akelei. 

De hoogte van Epimedium grandiflorum 'Lilafee' bedraagt ongeveer 20 tot 30 cm. De bloemetjes verschijnen in de periode april-mei. Ook na de bloei is de deze elfenbloem, door het mooie blad, nog decoratief. 

Het liefst staat Epimedium grandiflorum 'Lilafee' in de halfschaduw.

 

Elfenbloem - Epimedium grandiflorum

Dit is de Elfenbloem. Deze tuinplanten behoren tot het geslacht Epimedium en zijn populair om aan te planten in schaduwrijke tuinen en borders. Deze laagblijvende vaste planten bloeien vroeg in het jaar en laten zich uitstekend combineren. De Elfenbloemen zijn familie van de Berberidaceae.

Bloei, bloeimaand, hoogte en winterhardheid

De bloemen van deze Elfenbloem plant zijn wit van kleur. Deze verschijnen al vroeg in het jaar, rond april tot en met mei. De volwassen hoogte van deze tuinplanten is ongeveer 30 cm. De Elfenbloem - Epimedium grandiflorum is winterhard tot een temperatuur van -25 graden Celsius en is niet wintergroen. Ontdek hier alle Elfenbloem soorten uit dit geslacht.

Standplaats en aanplanting in de tuin of tuinborder

Deze plant is zeer geschikt voor tuinen met meerdere (vrijwel) volwassen bomen en heesters. Verlangt een plekje in de halfschaduw en een voedzame, humusrijke bodem met weinig boomwortels in haar nabijheid. Deze plant is ook te gebruiken als overgang naar de rotstuin en op plaatsen met iets meer zon. De bodem moet dan wel goed vochthoudend zijn. Groeit bodembedekkend en laat zich goed combineren met andere planten. 

PS

20.6.2021: op koerke