„…. in de bittere door de zon verhitte geur ervan, links en rechts ziet hij de moestuin waar zijn grootmoeder, een blauw katoenen voorschoot voor haar donkere rokken gebonden, geknield het onkruid zit te wieden en de slakken van de jonge koolplanten plukt. En verder de rennen waar de kippen, scharrelend en met rukkende vleugels het koele zand doen opslaan in hun polken, en de kalkoenen heen en weer kuieren als de oude mannetjes in de tuin van het gesticht. De perziken worden zoet in de halfschaduw van hun langwerpige smalle bladeren, de kersen worden vanop hoge, verende ladders geplukt. Voor alles is er tijd, de handelingen en gebaren zijn langzaam en toegewijd, de dagen duren van de morgen tot de avond…."
Ik was op verre zeeën tuk. Nu zoek ik bij mijn peeën geluk. Een omheind streepken aarde volstaat, en draagt de waarde van een daad. (Richard Minne)
woensdag 7 mei 2014
De Wispelaere: moestuin
Paul De Wispelaere in Tussen Tuin en Wereld
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.