Het verhaal gaat dat als zij tuinen bezocht van anderen, heimelijk zaad liet vallen uit haar zakken uit eigen tuin, omdat ze ze 'saai' vond. Haar absolute favoriet was een kruisdistel, Eryngium giganteum die later als Engelse naam 'Miss Willmott's Ghost' kreeg. Soms wordt deze uitdrukking gebruikt door Britse tuinliefhebbers als een willekeurige plant spontaan in hun tuinen verschijnt.
Prachtig verhaal. Zouden we dat met woorden ook kunnen doen?
BeantwoordenVerwijderenMet woorden lukt het zeker. Iemand heeft ooit - lang geleden - in het academisch milieu het woord ' discrepantie ' gezaaid. Sindsdien is deze woorddistel zo welig gaan tieren dat er niets meer tegen te beginnen valt, ganse faculteiten zijn er door overwoekert. Een muskusrat onder de woorden, niet te verdelgen. Met muziek lukt het nog beter. Banale walsjes kunnen zich aan het geheugen even hardnekkig hechten als teken aan een kuit. De Zangeres Zonder Naam is de gevaarlijkste. Tegen een van haar grootste successen 'Ach vader lief, toe drink niet meer' ben ik compleet weerloos. Blijft weken aan een stuk nagalmen. Nog erger is het populaire walsje uit Beethovens Diabelli-variaties.
BeantwoordenVerwijderenOver oorwurmen in onze tuin: "Wanneer men een omgeving wil behandelen waar deze beestjes zich schuilhouden wordt het ten zeerste afgeraden om dit te doen met insecticiden. Omdat de beestjes zich overdag schuilhouden zal men deze diertjes niet bereiken terwijl de juist nuttige insecten worden gedood.".
BeantwoordenVerwijderenHetzelfde moet waar zijn over oorwurmen in de muziek. Sterkte.
PS Verder verwijs ik je naar de uitdrukking: een gezicht als een oorworm.