Groen uitgeslagen
Ze zijn er een beetje bij blijvenliggen, die duizenden gedichten overde oude, beschimmelde dingenMaar vanuit de trein weer zulke ontroerendemoestuinen gezien, met peulen, bietjes,de piepers voor de winterdag, alles ineen groeizaam regentje, het fietsen-schuurtje waar vader achter tegen plast.Grootmoeder weer begraven. Het misttevaag en de zon scheen vaag en er wasniets meer aan te doen, alles wasbetaald. Eenmaal gaan we allemaalwerd er gezegd. Om te huilen zo mooi.In een rivier deze zomer hele grotegladde en groen uitgeslagen rotsblokkengezien en bevoeld met net zulke prachtigedetails als bij jou,wel van steen natuurlijk.
Rutger Kopland
uit: Alles op de fiets,
Van Oorschot, 1969
Wat heerlijk dat ons bloghoofd weer terug is en ons de mooiste gedichten laat herlezen, zonder dat wij daar moeite voor hoeven doen.
BeantwoordenVerwijderenDank.
Een paradox: het bloghoofd (een eretitel die ik graag overneem) wou minder met zijn neus in de boeken zitten of met de ogen voor het scherm... En het bloghoofd zit nu meer dan ooit in zijn bibliotheek te zoeken en op het internet te googlen (dan moet hij het niet 'overschrijven'). Plotseling blijkt alles over groenten en tuinen te gaan...
BeantwoordenVerwijderen